των αμίλητων το πετσί

Την ώρα που αεροκοπανάνε οι άρχοντες περί δημοκρατικής τάξης,

ανάμεσά μας οι αμίλητοι ζούνε.

Κι όσο σαν δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί,

οι ηγεμόνες δυναμώνουν,

ξεσκίζουν, βιάζουν, ληστεύουν,

των ανυπόταχτων τα μούτρα τσαλακώνουν.

Ετούτων των αμίλητων το πετσί,

περίεργα θα ’λεγες είναι φτιαγμένο.

Τους φτύνουνε καταπρόσωπο

κι αυτοί σκουπίζουνε σιωπηλά το πρόσωπο το φτυμένο.

Να αγριέψουνε δεν το λέει η ψυχούλα τους,

και που το παράπονό τους να πούνε;

Απ’ του μισθού τα ψίχουλα,

πώς να αποχωριστούνε;

Μισή ώρα, κι αν, βαστάει το κόχλασμά τους,

μετά αρχινάνε το τρεμούλιασμά τους.

Ει! Ξυπνήστε κοιμισμένοι!

Από την κορυφή ως τα νύχια ξεσκεπάστε τους,

άλλο δε μας μένει.



Μαγιακόφσκι

Νεφελοβάμων

Στον κυανό αιθέρα, θα εξατμιστώ.
Σε ένα σύννεφο επάνω.
Στο πιο παχύ, λευκό.
Μαζί με πέντε λέξεις όλες κι όλες.
Βροχηδόν να σε φρεσκάρω, απο τις λέξεις να με νιώσεις.
Στιγμές, για τα χιλιόμετρα που απλώνει πίσω του ο χρόνος.
Επαφή, για τις ασκήσεις ελεγχόμενης απόστασης.
Πρόκληση, για τις μάχες του παράδοξου έρωτα σου.
Συνάρτηση, για τις προσωπικές μας εξισώσεις.
Έγνοια, για τα ξέπνοα κι ανείπωτα, που απόμειναν ζωντανά.

αφιερωμενο ως εκτροπη (σε γνωστο μας μουσικο σχημα)

το ροδο της συφιλης
ανθιζει στους δρομους

m.gold

θερινό σε sepia απόχρωση

Τα ενθύμια που μου άφησες
αποτελούν την εμφατική αντανάκλαση
της ανεπάρκειάς μου.

Όταν το κατάλαβα αυτό

κατάλαβα ότι σ' έχω χάσει.

ΞΕΝΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΟΓΙΑ

Νυχτερινό τσιγάρο πάνω σε στίχους που θα μπορούσαν να ειναι δικοί μου... Δεν είναι όμως.

"Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λεν οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα 'τανε φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα 'ταν σαν κι εμένα.
Αν σ' αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ' αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν' ανέβεις.
Και σε λυπούνται που δεν το 'χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.
Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ' αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να 'ναι σαν κι εμένα...
Τίποτα σημαντικό...Ζω μονάχα εν λευκώ...."

η ένωση αστυνομικών υπαλλήλων Ηρακλείου καταθέτει τα όπλα και αυτοδιαλύεται

Καιρός να το σκεφτούν κι οι υπόλοιπες ανά τον κόσμο κρατικές και παρακρατικές συμμορίες.

''Λογικοί'' αποκλεισμοί

Μα υπάρχει κάτι ακόμα πιο σοβαρό: η λογική, είτε παραγωγική,
είτε διαλεκτική, παρακινημένη από την αδυσώπητη ορμή
των ερωτημάτων, τείνει προς το άπειρο.
Ο ορθολογισμός θέλει να γίνει υπερορθολογισμός.
Η κίνηση της λογικής δεν ανέχεται σημεία στάσεως,
ούτε και σημεία ισσοροπίας, επίσης δεν δέχεται καμία φόρμα:
διαλύει το περιεχόμενο και οργανώνει την ονειρική, ψυχρή βασιλεία
της αφαίρεσης. Είναι η στιγμή του θεμελιώδους ‘κακού’,
γιατί η καθαρή λογική, όταν αποκτά αυτονομία,
είναι πιο ‘κακή’ και από το ανορθολογικό: εισάγει την ίδια της
την τάση προς διάλυση, και τα πάντα διαχέονται
σε μια θολή αφαίρεση, όπου δεν υπάρχει πλέον κανένα κέντρο αξιών
και ο άνθρωπος, παραδομένος στο δίχως νόημα παιχνίδι
των αδιάλλακτων συμβάσεων, περιπλανιέται ανάμεσα
στα φαντάσματα της λογικής, που δεν παύει
να τα θεωρεί ανώτερες βεβαιότητες. Και τότε
μεταμορφώνεται σε ένα εκμηδενισμένο άτομο,
ένα άτομο μεταφυσικά αποκλεισμένο και υλικά αποκληρωμένο,
σε έναν υπνοβάτη που παραπαίει στο όνειρό του,
κι όταν το όνειρο τον απορρίπτει, τότε βρίσκεται εξόριστος
στο άγχος της νύχτας από το οποίο δεν μπορεί να ξυπνήσει,
χωρίς όμως και να μπορεί να κοιμηθεί.


Μωρίς Μπλανσώ, από το προλογικό του σημείωμα για τους ''Υπνοβάτες'' του Χ.Μπροχ

ρε ποιον μου θυμίζει...?
...ποιον μου θυμίζει...?

τα χέρια και τα μέταλλα, κύμβαλα εναντίον φράκταλ

Μία από τις 4 ταμπελίτσες που είχε η πολυκατοικία στην πόρτα της και όπως βλέπουμε
στην κάτω φωτό, οι ένοικοι είναι δυσαρεστημένοι

Οι ρίζες του μπρέικ ντανς...

Ιζήματα

Να προσέχουμε την πλήξη
που σταλάζει η συνήθεια

Αναλλοίωτη αθροίζεται
στον πυθμένα
των καθημερινών κινήσεων

η Μαρία και το θέαμα

Έχει ακούσει κανείς το επίθετο της Μαρίας η οποία δολοφονήθηκε στη Λευκίμμη;
Εικοσι μία μαχαιριές δέχθηκε ο γνωστός ηθοποιός Νίκος Σεργιανόπουλος από το δράστη του εγκλήματος, διαπίστωσε ο ιατροδικαστής στην νεκροψία που διενήργησε την Πέπμτη.
Έχει διαβάσει κανείς για το μένος των δολοφόνων της Μαρίας;
Στοιχεία που δείχνουν μένος προέκυψαν από την νεκροτομή στο πτώμα του ηθοποιού, Νίκου Σεργιανόπουλου, η οποία πραγματοποιήθηκε σήμερα από τον προϊστάμενο της ιατροδικαστικής υπηρεσίας, Φίλιππο Κουτσάφτη.
Η Μαρία ήταν μητέρα δύο παιδιών και αγωνίστρια.
Ο Νίκος Σεργιανόπουλος γεννήθηκε στη Δράμα το 1952. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του κρατικού θεάτρου βορείου Ελλάδος και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Πειραματικής Σκηνής Τέχνης. Ερμήνευσε σημαντικούς ρόλους σε πολλά κλασικά έργα του ελληνικού και του διεθνούς ρεπερτορίου, ανάμεσά τους το Όνειρο Θερινής Νυκτός του Σαίξπηρ, ο Γλάρος του Τσέχοφ και οι Αχαρνείς του Αριστοφάνη, πριν περάσει στην τηλεόραση.
Έχει διαβάσει κανείς κάτι άλλο για τη Μαρία;
Ο 55χρονος γοητευτικός ηθοποιός Νίκος Σεργιανόπουλος άφησε το βράδυ της Κυριακής τα τηλεοπτικά πλατό και τις «Ιστορίες από την απέναντι όχθη» και βρέθηκε στην περιοχή του Κολωνού για να ψωνίσει από έμπορο ναρκωτικών φιξάκια κοκαΐνης.
Έχει ακούσει κανείς πώς αναχώρησαν οι διμοιρίες των ματ από το σημείο της δολοφονίας της Μαρίας;
Ο δράστης ερεύνησε το σπίτι, το οποίο βρέθηκε αναστατωμένο, αλλά δεν έχει εξακριβωθεί αν κίνητρό του ήταν η ληστεία ή έψαχνε να βρει τα κλειδιά του διαμερίσματος επειδή ο Νίκος Σεργιανόπουλος είχε κλειδώσει την πόρτα από μέσα. Ο δράστης βρήκε τα κλειδιά, αλλά στην προσπάθειά του να ανοίξει την πόρτα, έσπασε το κλειδί στην κλειδαριά και αναγκάστηκε να την παραβιάσει από μέσα για να φύγει.
Έχει ακούσει κανείς για κάποιο σχεδιασμένο έγκλημα του κράτους στο περιβάλλον της Λευκίμμης; Για την εγκληματική ενέργεια των δυνάμεων καταστολής;
Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για εγκληματική ενέργεια και καθαρή υπόθεση ανθρωποκτονίας, καθώς τα τραύματα που φέρει στον λαιμό -σύμφωνα με τις Αρχές- αποκλείεται να έχουν προέλθει από τον ίδιο.
Έχει διαβάσει κανείς να προκάλεσε σοκ η δολοφονία της Μαρίας;
Σοκ έχει προκαλέσει το τραγικό τέλος του δημοφιλούς ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου, ο οποίος βρέθηκε άγρια δολοφονημένος μέσα στο διαμέρισμά του στο Παγκράτι.
'Έχει δει κανείς κάποια φωτογραφία της Μαρίας;

Για τη Μαρία...
http://xyta-lefkimis.blogspot.com/2000/06/29.html

η κάφτρα

Στο στρατό μαθαίνεις ότι τη νύχτα
η κάφτρα του τσιγάρου
φαίνεται από απόσταση 5 χιλιομέτρων

Γι αυτό σε καιρό πολέμου
δεν πρέπει να καπνίζεις τη νύχτα
γιατί μπορεί να γίνεις αντιληπτός από τον εχθρό

Σκέφτομαι λοιπόν αυτόν τον καιρό
ότι σκόπιμα καπνίζω πολύ τις νύχτες

Ίσως είναι γιατί θέλω ν' ανταμώσω με τον εχθρό

ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ

Τις ερωτεύτηκε, τις μίσησε, τις πίστεψε, τις πρόδωσε, τις τιμώρησε, τις βοήθησε, τις αγάπησε, τις προστάτευσε, τις στεναχώρησε… τις ζωγράφισε.
Μια ματιά, μια καλλιτεχνική ματιά που κατάφερε να συλλάβει τη θλίψη, τον πόνο, την ηδονή, την ανάγκη και την ελπίδα αυτών των γυναικών.
Ένα χέρι αποφάσισε εδώ και μήνες να φιλοξενώ στο δωμάτιο μου δύο από αυτές. Ατέλειωτες κουβέντες, ατέλειωτες εξομολογήσεις.
Και είναι φοβερό πως μπορείς να αλλάξεις έναν πίνακα χωρίς πινέλο. Απλά με τα μάτια.

Μές απο τον κόσμο του εξομοιωτή

Έναν πήγασο θα στείλω
να σε ξεναγήσει.
Ως τους καταστρατηγημένους ουρανούς.
Τις στεριές
τις αναβράζοντες στεριές.
Τις νεκρές τις θάλασσες, τις παθογόνες.
Και απο εκεί
μες απο τον κόσμο του εξομοιωτή,
με εναν μονόκερο,
να υποδαυλίζω ορμόμενα
προς το αγκιλώμενο σου υπάρχων.
Αυτο που αρνείσαι,
και λες, πως δεν σε άρχει

Η μεγαλύτερη παρτιτούρα που μπορεί να γίνει ο κόσμος

Εντάξει! Η ιδέα μπορεί να υπολείπεται σε διάφορα σημεία (πώς επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένες νότες σε αντιστοίχηση με τις γεωγραφικές συντεταγμένες, γιατί προκρίνονται οι νότες στις ακτογραμμές και δεν προστίθενται οι διαφοροποιήσεις στο έδαφος) αλλά δεν παύει να είναι αξιοσημείωτη.
Για όποιον/αν θέλει να ακούσει τη μουσική του κόσμου:
http://plakovic.com/originals/WBM.shtml

κι όμως, κανείς δεν υπολείπεται

Ένα απόσπασμα από ένα βίντεο
της αγγλικής ομάδας χορού "dv8".
Για όσους από εμάς θεωρούμε πως
υπολειπόμαστε σε εκφραστικά μέσα,
δημιουργικότητα, έμπνευση, πράξη.
Για όσους από εμάς -μόνιμα ή σε περιοδικά
χρονικά διαστήματα- κλεινόμαστε στο κέλυφος
των ματαιοτήτων και της απονοηματοδότησης των πάντων.

60 Χρόνια Ισραηλινό κράτος

"Θα σ'αγαπώ για πάντα.Πρέπει να μείνω μακριά σου"
Είπε ο χιονάνθρωπος στην ηλιαχτίδα