Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

Δ5

Εσύ που κάθεσαι σιωπηλός και μόνος
Ένιωσες το σύμπαν σου να καταστρέφεται
Μέσα σου βαθιά κάτι σκίρτησε
Όταν ένιωσες την απόσταση να μεγαλώνει
Ζείς με τον σκοπό και την αξία
Μα...σκεπάστηκες με σκουπίδια
Ερωτεύτηκες κι έχασες
Έχασες και βρήκες
Μα...ένιωσες ελευθερία
ακόμα και σ'αυτόν τον τεμαχισμένο διάδρομο
2,4,1000 μάτια σε κοίταξαν κι η σιωπή έγινε κραυγή
10,100,χιλιάδες γροθιές σ'αγκάλιασαν
και η μοναξιά έγινε βουή

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

θυμάμαι κι ανακατεύομαι...

Πρώτα στήθηκε απέναντί μου και με μέτρησε με το βλέμμα

Μετά άρχισε να στραβώνει τα χείλη του

Προσπαθώντας να πετύχει μια άσεμνη γκριμάτσα

Πρόσεξε γύρω αν τον κοιτάνε οι διπλανοί του

Και άρχισε να βάζει και να βγάζει τη γλώσσα του νευρικά

Κοιτώντας με στα μάτια

Θεωρώντας ότι θα προσβάλει την τεστοστερόνη μου

Χούφτωσε με το δεξί χέρι τα αρχίδια του

Και μου τα έτεινε συνεχίζοντας την γλωσσική του άσκηση

Έγειρε το κεφάλι αργά και άρρωστα προς τα αριστερά

Συλλαβίζοντας χωρίς φωνή: θέλω να σε γαμήσω


Είχαν περάσει περίπου δέκα λεπτά

Στο ρυθμό αυτού του ερπετώδους μονόπρακτου

Μέχρι που ο επικεφαλής τους φώναξε:

«Διμοιρία ακολουθήστε με…»


Ο μπάτσος είχε πια ξεχουφτώσει τα αρχίδια του, προχωρούσε γρήγορα την ανηφόρα της Σκουζέ, πηγαίνοντας να επιβάλει την Τάξη του


Μετά φέραν τους συντρόφους με τα μεταγωγικά φορώντας τους χειροπέδες…

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

σκουζέ και φίλωνος,,,

...περικύκλωναν τα βραχνά μας χνώτα
τους κρατικούς υπαλλήλους
υποσχόμενα γιορτή
πάνω απ΄το πτώμα του θανάτου...

...αγκάλιαζαν τα μάτια
σιχτιρίζοντας το χρόνο...
...λευτεριά...

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

Με μια γροθιά γεμάτη ατσάλι!

Όλοι κάτω, Όλοι κάτω…
Σπασίματα, φωνές, σπρωξιές, μπουνιές
Κι όμως επικοινωνήσαμε τα πάντα με μια ματιά
Κουράγιο σύντροφε!
Την στιγμή που νομίζεις ότι δεν ελέγχεις την κατάσταση
Απλώνεται ένα χέρι σε ακουμπάει και σου λέει…
Είμαστε μαζί σύντροφε!
Χειροπέδες, στριμωξίδι, σειρήνες, Γ.Α.Δ.Α.
Γέλια, τραγούδια, αγκαλιές…
Δεμένοι πισθάγκωνα Γ.Α.Δ.Α-δικαστήρια
Τι γίνεται σύντροφε…;
Θα δούμε τους συντρόφους μας, αυτό γίνεται…
Νομίζουν ότι μας πάνε να απολογηθούμε, αλλά εμείς θα δούμε τους συντρόφους μας.
Ανοίγει η πόρτα του λεωφορείου
Δεμένοι πισθάγκωνα Γ.Α.Δ.Α-δικαστήρια
Εκατοντάδες βλέμματα σε κοιτούν κατάματα
Σου λένε είμαι κι εγώ εκεί μαζί σου, είμαστε όλοι μαζί
Κουράγιο σύντροφε!
Το πάθος για την λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά.
Κλάψαμε με λυγμούς.
Όχι γιατί στεναχωρηθήκαμε, αλλά γιατί νιώσαμε την αγκαλιά σας
και το μίσος μας συναντήθηκε με τρόπο που εχθρός δεν
θα καταλάβει ποτέ!
Δεμένοι πισθάγκωνα Γ.Α.Δ.Α-μεταγωγών
Συναντηθήκαμε και με του υπόλοιπους επικίνδυνους(και δεν το λέω ειρωνικά)
Γέλια, τραγούδια, αγκαλιές…
Μεταγωγών-δικαστήρια…
Το λεωφορείο έτριζε από τις φωνές
Σας είχαν μακριά
Αλλά γροθιές γεμάτες ατσάλι έσκισαν τον ουρανό
Πάμε για επίθεση σύντροφοι, τίποτα δεν μας φοβίζει
Κλάψαμε με λυγμούς.
Όχι γιατί φοβηθήκαμε, αλλά να…συγκινηθήκαμε ρε γαμώτο
Ανακριτής-εισαγγελέας και πάλι ανακριτής
Προφυλάκιση καμία
Κατεβήκαμε και χαθήκαμε σε μια θάλασσα από αγκαλιές.
Όλα τώρα αρχίζουν.
Ευχαριστούμε για όλα σύντροφοι!
Οι φωνές σας καρφί στην καρδιά του εχθρού
Οι φωνές σας μας κρατούσαν στον ουρανό!

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009

θύελλα και ορμή

Μια πνοή, μένος γεμάτη πνέει
γεγονότα
και σένανε γυρεύει
στη δουλόκτητη κι αυτή χώρα.
Μην φέρεσαι, δεν αρκούν μονάχα νεύματα.
Διττά να ναι τα χέρια σου
ψηλαφιστή η αφή
διαδραστική, η κίνηση σου.
Απόψε.
Που οι καρδιές μας κι απόψε
τα πάντα εισπνέουν, εκπνέοντας
τη δουλόκτιτη κι αυτή ενδοχώρα.

ΑΛΡΩ

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

+τεχνία- : 20-21-22 Νοέμβρη στην Καλών Τεχνών!

Οι ποιητάριοι/ες σύσσωμοι/ες θα στηρίξουν το τριήμερο της +τεχνίας-... Δυστυχώς, λόγω δικής μας ανοργανωσιάς δεν θα μαξιμάρουμε την ποιότητα της συμμετοχής μας αλλά επιφυλασσόμαστε για την επόμενη φορά.
Ραντεβού στη καλών Τεχνών λοιπόν!

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

διαπίστωση λίγο πριν

πόσο αργά και βασανιστικά
κυλάνε τα δευτερόλεπτα
λίγο πριν συναντηθεί
το εγώ
με το εμείς...

στιγμές απέραντης μοναξιάς
στην αέναη ροή του χρόνου.

λίγο πριν
το μοναχικό χέρι γίνει
άγγιγμα
και οι λέξεις γίνουν στάχτες
στη φλόγα της ουσίας...

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

Πήγα και έκατσα λυπημένος δίπλα της
Τον μήνα των παγωμένων σταφυλιών
Φορούσε κεραυνούς και ήθελε να αγκαλιάσει λύκους
αγνάντεψε το βλέμμα μου και μου χαμογέλασε
με μια πέτρα στα χέρια απομακρύνθηκε σαν αερικό
οι αντανακλάσεις μου τρόμαξαν, θόλωσαν, καταστράφηκαν
μπροστά στην μαγεία της απόλυτης σιωπής
κάτω από ένα ιδρωμένο φεγγάρι

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009

...ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ...

Σπασμένες μέσα μου εἰκόνες ἀνταπόκρισης,
ρήμαγμα μέσα σὲ ξένες ἀγκαλιές,
ἀπελπισμένο κρέμασμα ἀπὸ λαγόνια ξένα.
Πέσιμο ἐκεῖ ποὺ μοναχὰ ἡ μοναξιὰ ὁδηγεῖ:
νὰ ὑποτάξω ἀκόμη καὶ τὸ πνεῦμα μου,
νὰ τὸ προσφέρω σὰν τὴν ἔσχατη ὑποταγή.


Ν. Χριστιανόπουλος (1953)

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009

Ανάμνηση

Στις θαλάσσιες σπηλιές θα εξατμιστώ

Όταν το γλυκό αεράκι δροσίζει το γυμνό σου σώμα

Στα πέτρινα νεφελώματα έρχομαι κοντά σου

Όταν το φεγγάρι φωτίζει την ματιά σου


Γίνομαι αέρας και επιτίθεμαι στον ήλιο

Φεύγω σε μια σπείρα και ακουμπάω την φωτιά

Βρίζω την βροχή και την γκρίζα διαδρομή μου

Όταν η ανάμνηση κουρνιάζει στην καρδιά

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009

σύννεφο σε γύρεψε


Ένα σύννεφο ήρθε να σε βρει

Όμως έλειπες

Όπως πάντα ήσουνα στη γη


Ο έρωτας πικρή πηγή

Το διάφανο σκαρί

Της ματαιότητας να ρυμουλκεί


Πάντα έκρυβες το πρόσωπό σου απ’ τη βροχή


Στο άδειο βλέμμα που γυρνάς

Η θάλασσα

Κινδύνεψε μια μέρα να πνιγεί


Ο θάνατος ζητωκραυγή

Σαν ήλιος

Που δεν αφήνει ίσκιο να κρυφτεί


Πάντα έκρυβες το πρόσωπό σου απ’ τη βροχή


Το αμείλικτό σου παρελθόν

Ξεροσταλιάζει

Στην ακατάδεκτη σιγή


Ύφος που ραίνει διαταγή

Και σβήνει

Στην πιο μικρή αναλαμπή


Πάντα έκρυβες το πρόσωπό σου απ’ τη φωτιά




Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009

00:00

Ήλιους καύσιμους, φορούν στους ώμους, περίλαμπρες παγερές σελήνες
Στο ένα χέρι πυρκαγιές, ξέχειλες θάλασσες στο άλλο
Απ τα ρουθούνια, λίβας ξεμυτίζει
Λέξεις στο στόμα, έναρθροι χείμαρροι, κατατρεγμών το αλφαβητάρι
Οι μενεξεδένιες του σώματος κλωστές, λάβα που κοχλάζει
Στις δυο χαράδρες,μάτια μάθανε πως λέγονται εδώ,
της ιστορίας ακατάπαυστες προβολές
Σπείρες αλγόριθμες απλώνουνε τα αυτιά
εξελίσσοντας, την λογισμική αποδόμηση.

Τρίτη 11 Αυγούστου 2009

Σκέφτομαι εσένα
Και όσα δεν κατάφερα να πω
Ανάμεσα σε νότες, σελίδες και αισθήματα
Για κάθε τώρα και τότε
Για κάθε μπορεί και ίσως
Στην πορφυρή την θάλασσα έβρεξα το πρόσωπό μου
Δάμασα τα κύματα και αγκάλιασα τα βουνά
Καμπύλωσα τον χώρο και σταμάτησα τον χρόνο
Σκέφτομαι εσένα
Και όσα ποτέ δεν είπες
Ανάμεσα στην λογική και το συναίσθημα
Για κάθε πρέπει και θέλω
Για κάθε όχι και ναι
Σε βρήκα στον γκρεμό που είχες κρυφτεί
Σμίλευσα το εύθραυστο σου σώμα
Ταξίδεψα στον μουντό ουρανό
Σκέφτομαι εσένα
Και όσα ποτέ δεν είδες
Ανάμεσα στην ομίχλη και την λιακάδα
Για κάθε τότε και μόνο
Για κάθε

Κυριακή 21 Ιουνίου 2009

μια τελεία κι άλλες δυο

Ξαναζούμε
καθώς προσπερνάμε βιαστικά τις καταφάσεις,
προσταγές της σιωπής
πνιγμένες στην ύλη της μελαγχολίας.
Δε χάθηκε η επαφή
μόνο παραμέρισε για χάρη της νοσταλγίας.
Κι εμείς
πότε πότε χαμογελάμε
στα τρυφερά αγγίγματα
κι άλλοτε λυπούμαστε κρυφά
για τις στιγμές που μας προσπέρασαν.



την καλησπέρα μου,
γ49

Κυριακή 14 Ιουνίου 2009

Καταπληκτική ταμπέλα στο λιμάνι της Καλύμνου

η εικόνα: η συμβουλή:
το ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ (και πλέον πειστικό επιχείρημα στη μάχη κατά των ψυχοτρόπων) :
και, τέλος, η υπογραφή:

ιδού το έργο στο σύνολό του:


Και ερωτώ κύριοι: γιατί σιωπά ο Ε.Σ.;

Τετάρτη 13 Μαΐου 2009

Νοτισμένο αλμυρό ποίημα

Αιγιάλια αβάσταχτη προσμονή
στης προκυμαίας την άκρη.
Μες στα σκοτάδια γνέφει
στο νοτισμένο αλμυρό αυτό ποίημα
που ούτε καν το βλέπει.
Παρά ενστικτωδώς το ψηλαφίζει το χαϊδεύει
λέξη προς λέξη.
Δίνοντας νόημα στο απύθμενο χρώμα της νυχτιάς.
Ενός βυθού αντίστροφου.
Στο βάθος του ορίζοντα την απέναντι όχθη
πεφταστέρια, να σηματοδοτούνε
στα δυο του μάτια, τα αστρικά της κλάματα.
Το κύκνειό τους άσμα.