Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

κάτι σαν ξόρκι

Σαν χειμώνας θα σταθείς
στον παγετό της μητρόπολης
και τα εκατομμύρια φώτα της,
κρυστάλλινοι ανθοί και σκοταδιών νιφάδες,
θα πέσουν πάνω σου.
Μα εγώ δεν θα σ'αγγίξω,
λησμονιά μεθυστική της ανάσας σου,
πυξίδα που πάντα θα διαβάζω αντίστροφα...
όπως τα τρένα Θεσσαλονίκη - Αθήνα.

δ.

1 σχόλιο:

πκ είπε...

... όπως τις νότες που θα μορφοποιώ μ' ένα ελαφρύ μειδίαμα, συναυτουργό ον ατελεύτητο στους αμετάφραστους ήχους της απουσίας...