Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

αίνιγμα

Αναριγώ
όταν κι εγώ
πάω να μιλήσω

σπάει η φωνή
παλιό χωνί
ας σταματήσω

ήρθε η στιγμή
που κι οι λυγμοί
πρέπει να σβήσουν

αίνιγμα ωρών
στροφή καιρών
στα χείλη αβύσσου

τ.πατρικιος

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

πολύ νόημα...
ΠΟΛΥ ΝΟΗΜΑ !!!

Μάντεψε ποια είπε...

Μακάρι να έγραφε κι ο Τίτος Πατρίκιος πρώτα εδώ.